فروغ بی پیایان

دیشب لحافهای زمستانی را از پستو ها در آوردیم . لذت خزیدن زیر لحاف با پنجره باز در شبهای پائیز و زمستان خودش یک دنیاست. از تغییر فصلها واقعا کیف میکنم. حتی از رسیدن تابستان . از این معجزه سهل و ساده که رخ میدهد. از اینکه تا هفته پیش شبها له له میزنیم بعد یک دفعه از لای پنجره باز سوز سینوس کش میوزد. معجزه است دیگر . معجزه از این بزرگتر از این فراگیرتر از این ممکن تر؟؟. باقی همه امید است که باد میبرد. میکرو صبحها که بیدار میشود تا به مدرسه برود میگوید سرد است و مدتی با پتو این طرف و اون طرف می افتد. سر به سرش میگذارم . میگویم بلند شو ببین چه برفی آمده. الان دیگر گو